Zdjecie


layout_12.jpg, 3 kB
PolishEnglish

Metafilozofia

Krąpca koncepcja poznania filozoficznego zakorzeniona jest w klasycznym rozumieniu nauki, wypracowanym w tradycji platońsko-arystotelesowskiej. Bazą wiedzy naukowej jest zdroworozsądkowe poznanie przednaukowe (potoczne), a w wyjaśnianiu rzeczywistości położony zostaje akcent na przedmiotową rację ujęć poznawczych. U podstaw poznania filozoficznego leży pytanie „dlaczego?”, dotyczące istnienia całej rzeczywistości. Ta koncepcja wiedzy przeciwstawiana jest ujęciom dominującym w filozofii i metodologii filozofii XX wieku, gdzie z jednej strony idąc za myślą I. Kanta eksponowane są różnorodne a priori naukowego poznania, z drugiej zaś nawiązując do poglądów A. Comte’a, wiedzę naukową się instrumentalizuje, podporządkowując ją celom utylitarnym. Prof. Krąpca koncepcja wiedzy filozoficznej nabudowana jest na realizmie poznawczym. Taka filozofia jest w stanie zapewnić poznanie zarazem powszechne (analogiczność), jak i konkretne. Zasadami metodologicznymi takiej postawy naukowej są zasada historyczności (zawierająca postulat korzystania ze znanych już w historii rozwiązań – zarówno w sensie pozytywnym, jak i negatywnym) oraz zasada neutralności poznawczej, zwłaszcza w punkcie wyjścia poznania naukowego, oraz zasada przedmiotowego wyjaśniania. W przypadku filozofii takim neutralnym punktem wyjścia jest fakt istnienia bytu.

Filozofia jest poznaniem racjonalnym, szukającym ostatecznego uzasadnienia dla wszystkiego, co istnieje. Punktem wyjścia filozofii jest poznanie zdroworozsądkowe, będące pierwotną intuicją świata realnego. Punkt dojścia stanowi wyjaśnienie badanego faktu przez wskazanie koniecznego i przedmiotowego czynnika pozwalającego na ostateczne wyjaśnienie badanego faktu.


« powrót



Copyright 2007-2017 © Polskie Towarzystwo Tomasza z Akwinu